Vogelkers beheren of bestrijden

De Amerikaanse vogelkers is een exotische soort die niet van oorsprong tot onze inheemse flora behoort. Hij wordt ook wel Prunus Serotina of Bospest genoemd. Deze struik is enorm lastig terug te dringen en verspreid zich snel door de zaden in besjes die  verspreid worden door vossen en vogels. 

Met de komst van de natuurbegraafplaats kon een beheerplan worden opgesteld waarbij ook de vogelkers aangepakt kon worden. Uiteindelijk wilden we graag het gebied weer toegankelijk maken en de biodiversiteit verhogen. Maar hoe past de vogelkers in een beheerplan zodanig dat er balans ontstaat die passend is in dit gebied.

Vogelkers is zeer lastig te bestrijden. Het is als struik een echte woekeraar en dit gaat vaak ten koste van andere vegetatie. Toen we jaren geleden in het gebied van de natuurbegraafplaats kwamen, had de vogelkers het grootste deel van het gebied al overgenomen. De aanwezige jeneverbes, krent, hulst en lijsterbes waren compleet overwoekerd door deze vogelkers. Bestrijden om het gebied weer toegankelijk te maken en de biodiversiteit te verhogen was dus noodzakelijk. Maar het bestrijden van vogelkers is lastig. 

Mechanisch bestrijden (kappen) is mogelijk, maar ook heel kostbaar. Daarbij biedt het ook geen permanente oplossing. Door de enorme kracht die er in de struik zit, zal hij allemaal nieuwe scheuten aan gaan maken vanuit de wortels. Je creëert daar dus veel nieuwe jonge planten mee. Een methode die vroeger goed werkte, maar zeer schadelijk is voor alle natuur en inmiddels ook verboden is, ligt in het gebruik van het middel glyfosaat, ook wel bekend als Roundup. Voor ons dus zeker geen keuze. We moesten dus op zoek naar andere mogelijkheden om de vogelkers te bestrijden en dat is gelukt.  

Ten eerste zetten we hiervoor schapen in. Schapen eten graag vogelkers en voor deze dieren is het, mits afgewisseld met grassen en jong opschot, niet schadelijk. Daardoor kunnen jonge vogelkers struiken goed bestreden worden en kunnen de schapen ervoor zorgen dat er geen nieuwe jonge struiken bij komen. 

 

Daarnaast heeft onze natuurbeheerder de afgelopen jaren een nieuwe methode toegepast. Hierbij worden de grotere struiken geringd. De bast wordt volledig rondom verwijderd, waardoor alle kracht van de struik naar dit gebied toegaat. Door dit ringen wordt de plant verzwakt en zal hij onder de ring nieuwe scheuten gaan creëren. Deze worden verwijderd totdat de plant zo uitgeput is dat hij volledig afsterft en te verwijderen is zonder dat deze nog een gevaar is om zich voort te planten.

Deze methode lijkt op Hoogengraven goed te werken. Inmiddels zijn we al een jaar hiermee aan het experimenteren en het is mooi om te zien dat bij de geringde bomen alle takken boven de ring wel enig blad produceren, maar vele malen minder dan bij gezonde planten. Het is onze inschatting dat deze planten binnen 2 jaar afsterven en verwijderd kunnen worden.

 

Geplaatst in Natuur